Drugi raz nie pożyczę bratu auta

Rok temu pożyczyłam bratu samochód na weekend. Wrócił z pustym bakiem, zarysowanym zderzakiem i mandatem, który przyszedł do mnie trzy tygodnie później. Za zderzak miał oddać, nigdy nie oddał. Teraz napisał, że bierze tydzień urlopu, jedzie z dziewczyną w Tatry i czy dam mu auto. Odpisałam, że nie. Mama dzwoni od wczoraj, że rodzina to rodzina i że robię z siebie księgową. Brat nie odpisuje w ogóle. Nie chodzi mi o pieniądze, tylko o to, że dokładnie wiem, jak to się skończy.

Współlokator kupił elektroniczną perkusję i gra bez słuchawek, bo mówi, że w słuchawkach nie czuje rytmu. Ćwiczy codziennie koło 22, czasem do 23. Prosiłam trzy razy. Za każdym razem słyszałam, że to tylko pół godziny i żebym nie przesadzała. Pracuję na zmiany i wstaję o piątej. W poniedziałek napisałam do administracji. Dostał upomnienie i od tego czasu się do mnie nie odzywa, a nasz trzeci współlokator mówi, że mogłam to załatwić po ludzku. Trzy prośby to chyba było po ludzku.